Bir Sonraki

Bir sonraki saniyenin karanlığındayım, zamanı durduramamanın kararlılığında.
Bir sonraki aşkın yalnızlığındayım, başımı dayadığım duvarın soğuğunda.
Bir sonraki adımın ardındayım, geç kalmışlıklarımla.
Bir sonraki rüyanın sabahındayım, yarım yamalak hatırlanmışlığımla.
Bir sonraki kitabında sayfasındayım, kenarı katlanmamışlığın kıskançlığıyla.
Bir sonraki camın kenarındayım, bilmem kaçıncı kez vazgeçilmiş intiharlarımla.
Bir sonraki tesellinin siktirindeyim, işe yaramadığının haykırılmamışlığıyla.
Bir sonraki senin karşısındayım, kafamda hevesi kırılmış cümlelerle.
Bir sonraki benin farkındayım...

Üst Üste

'Nefret' yazdı kağıda. Arkasındaki duvarda asılı saate baktı.
'Boş' yazdı. Yeniden arkasını dönüp saate baktı. Yedi saniye geçmişti.
Alnını masaya dayayıp bakmadan 'Yalnız' yazdı. Başını kaldırmadan kağıda baktı. 'Yal' yazmıştı. Gerisini masaya karalamıştı. Birden gülmeye başladı. Gözünden yaş gelene kadar güldü. Çenesinden bir damla 'Yal' yazdığı yerin üstüne düştü. Mürekkebi kurumamış yazı bulanıp okunmaz hale geldi. Gülmesi daha da arttı.
"Şimdi tam 'yal' oldu gerçekten" dedi karşısında duran boş sandalyeye.
Tekrar saate baktı. Üç dakika on bir saniye geçmişti.
'Zorlamaydı' yazdı hızlıca kağıdın bir köşesine.
Kalemi sakince masaya bırakıp yazdığı kağıdı ellerinin arasında buruşturdu. Ağzına attı. En sevdiği yemekmişçesine çiğnedi. Yutulacak kıvama gelince de yere tükürdü.
İki aydır yaptığı bir şeydi beğenmediği yazılarını çiğnemek. Yazdıklarım aklıma dönsün diye yapıyorum diyordu evdeki eşyalara.
Yeni bir kağıt çekti önüne.
'Nefret' yazdı. Silmeden üstüne 'Boş' yazdı. Üstlerine 'Yal' yazdı. En üste de 'Zorlamaydı' yazdı.
Geri yaslanıp gururla baktı üst üste binmiş harflerden oluşan okunamaz eserine.
"Hepsini aynı anda hissediyorsam yan yana yazmak kadar büyük bir saçmalık olamaz, değil mi?" diye sordu boş sandalyeye.

Yaşam

-Bırak!
+Neden?
-Gitmek istiyorum.
+Neden?
-Bu kadar yeter.
+Buna sen karar veremezsin.
-Sen mi verirsin?
+Hayır. Ama sen de veremezsin.
-Neden?
+Bilmem.
-Bence sen de gitmeyi düşünmelisin. Neden gidemeyeceğimi bile açıklayamıyorsun artık. Eskiden olsa sebep saymayı bırakman için vazgeçerdim gitmekten. Başımı o kadar çok ağrıtırdın ki yıllarca aklıma gelmezdi gitmek.
+...
-Neden gülüyorsun?
+Sana gülüyorum. Haklısın galiba, aklıma tek bir sebep gelmiyor şu an seni engellemek için. Nasıl bu kadar dibe vurduk?
-Senin yüzünden.
+Ben ne yaptım ki?
-Sev dedin.
+Ne alakası var sevmekle gitmenin?
-Her sevdiğim benden bir parça ısırdı. Alacağını alıp, sıçacağını sıçtı. Sen bile yıllardır kemiriyorsun her yanımı.
+Beni de seviyordun yani?
-Evet. Bir zamanlar. Diğerleri gibi neden çekip gitmedin sen de? Neden gitmediğini boş ver de sana bir şey soracağım.
+Sor.
-O kemirdiklerini nereye sıçtın?
+Sıçmadım ki. Yutmadım bile. Her birini yeni bir sebepmiş gibi önüne sundum her gitmek istediğinde. Sen de kandın her seferinde.
-Seni...
+Hişş. Sakin ol. Bu sefer vazgeçirmek için çabalamayacağım.
-Sen de benimle geliyorsun o zaman. Yaşattıklarının ödemesi olarak.
+Ben gelemem.
-Neden?
+Ölemem ben.
-Hiç denedin mi?

Nokta

Yazamadım kaç zamandır.
Kelimeler ne dilimin ne de parmaklarımın ucuna gitmek istemedi."Sıkıldık cümle olmaktan." dediler. "Bıktık sadece yüklemin noktaya sahip olmasından." diye sitem ettiler bana.
"Yapmayın çocuklar, hepinize vermeye çabalıyorum birer tane nokta." dedim.
"Hayır! Kandırmacadan başka bir şey değil senin yaptığın." diye isyan bayraklarını açtılar. İçlerinden biri öne doğru çıktı.

"Benim adım Ve." dedi. "Ya hepimize birer tane nokta verirsin ya da bundan sonra kendine başka şeyler bulursun cümle kurmak için." dedi gözlerime dik dik bakarak.
Ne yapacağımı bilmez düşünürken ağzım "Tamam." dedi.
Eve geldim.
Yazdım. Sildim.
Yeniden.
Bağırdım. Aptal.
Beceremezsin. Korktum. Kapadım. Karanlık.
Açtım. Karanlık.
Sesler. Yoksa.
Sen. Hayır. Kimse. Rüzgar.
Sadece. Ben. Yine. Gölge. Hayır. Kimse. Ağaçlar.
Nefes. Sen. Buradasın.
Evet. Aptal. Yaz. Silmeden.
Hayır.
Yapabilirsin.
Saçmalama.
Hiçim. Sadeceyim. Belkiyim. Yapamam.
Saçmalama. Korkma. Rahatla. Benimlesin. Sadeceyiz. Belkiyiz. Hiçiz.
İşte. Aynen. Devam.
Oluyor. Hayır. Dur.
Ne.
Gitme. Daha. İhtiyacımsın.
Zorundayım. İhtiyacındım. Başarabilirsin. Bakma. Eminim. Üzülme. Gelirim. Belki.
Elveda.
Elveda.
Teşekkürler.
Ve.
Nokta.

Çizim: Berfin Akay